Pomieszczenia zagrozone wybuchem zasady wyznaczania i podstawowe wymagania techniczno budowlane

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do podawania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest idealna większość maszyn i urządzeń branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i stylów ochronnych kierowanych do wykorzystywania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w danych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co było duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z ostatniego względu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i zdecydowanie ułatwiła obieg towarów w Grupie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów zapewniających duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do akcji w powierzchniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wpisałam w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z zmian dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa działalności w tłach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex