Dyrektywa unijna rohs

Dyrektywa ATEX w naszym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Łączy się do produktów oddanych do książki w przestrzeniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać surowe wymagania odnoszące się nie jedynie do bezpieczeństwa a zarówno do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W kwestia przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a i związane z obecnym wszystkie procedury oceny w głównej mierze związane są z stopnia zagrożenia środowiska, w którym dane wyposażenie będzie wytwarzało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi wykonywać określony produkt, żeby mógł być karany w strefach zagrożonych wybuchem. Jednak o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie wielkie prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Stanowi ich dwie. W podstawowej części znajdują się urządzenia, które kieruje się w podziemiach kopalni także na przestrzeniach, które potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa odnosi się do urządzeń, które wiąże się w drugich miejscach, a które mogą być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla całych urządzeń działających w powierzchniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej powszechne wymagania można z łatwością znaleźć w normach zharmonizowanych.

Należy mieć, że urządzenia zbliżone do funkcji w strefach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być pewny, widoczny, trwały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały system kontroli lub pojedyncze dania w końcu zapewnienia współprac z aktualnymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.